نقش استادان دانشگاه در پاسداشت زبان فارسی
کد مقاله : 1008-ISEEC
نویسندگان:
فرهنگ هنرور *
گروه ساخت و تولید، دانشکدۀ مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
چکیده مقاله:
هر سال چند ‌هزار دانشجوی کارشناسی ارشد و دکترا با ارائۀ پایان‌نامه یا رساله، دورۀ آموزشی خود را در دانشگاه‌های ایران به پایان می‌رسانند. هر پایان‌نامه یا رساله، دست کم یک‌صد صفحه است؛ در نتیجه، این دانشجویان باید هر سال صدها هزار صفحه متن فارسی بنویسند. حال، پرسش این است که آیا این دانشجویان، قبل یا بعد از ورود به دانشگاه، برای نگارش درست زبان فارسی آموزش کافی دیده‌اند؟ استادانی که باید این متن‌ها را، هم از نظر محتوا و هم از نظر نگارش، ارزیابی و اصلاح کنند، چه میزان در ارزیابی نگارشی این متون مهارت دارند؟ به‌طور کلی، آیا اصولاً مبنا و شیوه‌نامۀ روشنی برای نگارش فارسی در دانشگاه‌ها وجود دارد؟ در این مقاله، به پرسش‌های بالا پرداخته می‌شود و در حد مقدور راهکارهایی برای بهبود وضع حاضر ارائه خواهد شد.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
کلیدواژه ها:
پاسداشت زبان فارسی، دانشگاه، دانشجو، نگارش، پایان‌نامه
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است